یادت نره چقدر میخواستیش؛ راز حفظ قدر داشته‌ها:
پدیدهٔ «سازگاری لذتی» می‌گوید مغز پس از رسیدن به هدف، سریع سطح لذت را با وضعیت جدید هم‌تراز می‌کند؛ همان چیزی که در آزمایش‌های fMRI هنگام دریافت پاداش دیده می‌شود. به همین دلیل خواستنِ گذشته کم‌رنگ و «داشتن» به پیش‌فرض تبدیل می‌شود. اگر حافظهٔ خواستن را فعال نگه داریم، ارزش ادراکیِ داشته‌ها بالا می‌رود. چه نشانه‌ای از مسیرِ رسیدن هنوز در زندگی‌ات باقی است؟
راهکار:
این جمله دقیقاً «سازگاری لذتی» را هدف می‌گیرد: مغز بعد از رسیدن، سطح لذت را با وضعیت جدید هم‌تراز می‌کند و خواستنِ دیروز کم‌رنگ می‌شود. یک نشانهٔ فیزیکی از مسیرِ رسیدن (عکس، یادداشت، شیء کوچک) جایی بگذار تا حافظهٔ تلاش، جای حسرتِ فراموشی را بگیرد.