چرا همه میخواهند به بهشت بروند ولی کسی بهشت نمیسازد؟:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد مغز ما برای پاداشهای فوری برنامهریزی شده، نه ساختن بهشتی دور. «سوگیری حالمحور» باعث میشود لذت ساختن را نادیده بگیریم. جالب اینکه در اساطیر بینالنهرین، «بهشت» دقیقاً جایی بود که انسانها خودشان میساختند. پس این تناقض ریشه در زیستشناسی دارد یا فرهنگ؟
راهکار:
این جمله یادآور پارادوکس «انتظار بهشت بدون تلاش» است. در روانشناسی به آن «سوگیری انفعالی» میگویند: انسانها خواستن را با رسیدن اشتباه میگیرند. برای شکستن این چرخه، اولین قدم کوچک را امروز بردارید، نه فردا.