زمان خدا و ساخته شدن ما؛ چرا عجله بیفایده است:
مغز انسان برای پاداش فوری سیمکشی شده؛ اقتصاددانان رفتاری به آن «تنزیل هذلولی» میگویند: هرچه پاداش دورتر باشد، ارزش ذهنیاش سقوط میکند. اما فرآیند ساخته شدن در مغز دقیقاً برعکس است: تثبیت حافظه و مهارت نیازمند خواب، تکرار و فاصله است. پس عجلهٔ ما برای رسیدن، نادیده گرفتن همان زیرساختی است که قرار است ما را بسازد. زمانِ او شاید همان زمانِ لایههای عصبی باشد.
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازخوانی کرد: عجلهٔ ما برای «رسیدن»، گاهی مثل کندن جوانه برای دیدن ریشه است؛ در حالی که «ساخته شدن» در لایههای نامرئیِ صبر، خطا و تکرار اتفاق میافتد. اگر حس میکنی از زمان عقب ماندهای، شاید در میانهٔ فرآیندی هستی که فقط از نمای بالا قابل مشاهده است.