رویاهای دور نیستند؛ فقط نسخهای از ما هنوز ساخته نشده:
یک حقیقت شگفتانگیز از علوم اعصاب: مغز ما برای «خودِ فعلی» و «خودِ آیندهمان» مدارهای جداگانهای دارد. تحقیقات نشان داده که وقتی به خودِ آینده فکر میکنیم، منطقهای مشابه با فکر کردن به یک غریبه فعال میشود! یعنی آن نسخهای که باید به رویاها برسد، واقعاً «ساخته نشده» و بخشی از هویت نورونی ما نیست. خبر خوب: نوروپلاستیسیته به ما اجازه میدهد این مدار را از طریق تجسم و اقدامات کوچک بازسازی کنیم. سوال: برای ساختن آن نسخه، اولین قدم امروزت چیست؟
راهکار:
این جمله به خوبی نشان میدهد که «خودِ آینده» یک پروژهی ساختنی است، نه یک مقصد. برای ملموستر کردنش، میتوانی یک «دفترچهٔ نسخهٔ جدید» درست کنی: هر روز یک عادت کوچک که آن نسخه از تو انجام میدهد را بنویس و اجرا کن. مغز با تکرار، مسیرهای عصبی جدید میسازد.