اگر سناریوهای ذهنی آینده واقعی شوند:
مغز شما هنگام تصور آینده، همان شبکههایی را فعال میکند که برای یادآوری خاطرات به کار میروند؛ یعنی گذشته و آینده در سطح عصبی یکساناند. پژوهشهای «حسابیس» نشان داده بیماران آسیبدیده از حافظه، توانایی تصور آینده را هم از دست میدهند. این سناریوها فقط خیالپردازی نیستند؛ شبیهسازی ذهنی برای آمادگیاند.
راهکار:
این جمله را میشود بازتعریف کرد: ما سناریوها را نمیسازیم تا حتماً رخ بدهند؛ مغز دارد آنها را تمرین میکند تا اگر رخ دادند، غافلگیر نشویم. پس واقعی شدنشان یعنی بخشی از پیشبینیات درست از آب درآمده؛ نه اینکه کنترلی روی آینده داشتهای.