سیاهی در شعر

سیاهیِ جادویی در شعر:

این بیت از شعر، با تکرار کلمه‌ی «سیاه»، نه تنها زیبایی معشوق را توصیف می‌کند، بلکه در سنت ادبی فارسی، سیاهی رنگی است که اغلب با رمز و راز و عمق احساسی همراه است. این تکرار، حس وسواس و شیفتگی شاعر را به تصویر می‌کشد.

راهکار:

برای تقویت مهارت‌های شعری خود، به مطالعه‌ی اشعار شاعران بزرگ مانند حافظ و مولوی بپردازید و سعی کنید از صنایع ادبی آن‌ها الهام بگیرید.