سادهترین نشانه عشق: خوشحالی از خنده او:
پدیدهای به نام «سرایت هیجانی»: نورونهای آینهای مغز، شادی معشوق را چنان پردازش میکنند که انگار خودت میخندی. پژوهشها نشان میدهد لذت از خندهٔ او، کورتیزول را کم و اکسیتوسین را زیاد میکند—یعنی عشق واقعی زیستشیمی شادی مشترک است، نه فقط جذابیت. اگر روزی از خندهاش شاد نشدی، آیا هنوز عشق باقی است؟
راهکار:
عشق اینجا بهجای نیاز به تصاحب، یعنی آینهای برای شادی دیگری شدن؛ در این زاویه، عشق نه گرسنگی، که سرریز همحسی است.