ساده بودن یا گول خوردن؟ تجربه مشترک آدمها در زندگی:
طبق نظریهٔ «پیشفرض راستگویی» تیمر لوین، مغز انسان برای همکاری تکامل یافته، نه برای تشخیص دروغ؛ به همین دلیل حتی افراد باهوش در تشخیص فریب فقط ۵۴٪ موفقاند—نزدیک به شانس. گول خوردنهای مکرر یعنی شبکههای اجتماعی و بازار اطلاعات طوری ساخته شدهاند که از همین سوگیری انسانی سوءاستفاده کنند. بهجای اینکه سادگی را ضعف بدانیم، باید پرسید: چه سیستمهایی ما را مجبور به پردازش حجم عظیمی از فریب میکنند؟
راهکار:
این متن را میشود از زاویهٔ دیگری هم دید: کسی که ساده است لزوماً زودباور نیست؛ شاید فقط انتخاب کرده که بهجای بدبینی، ریسک اعتماد کند. گول خوردن هزینهٔ همان انتخاب است و نشانهای از جسارتِ زیستن است.