درخت میبینم گشنم میشه؛ طنز تلخ چوب سادگی:
پاولف سگها رو با زنگوله و غذا شرطی کرد؛ اینجا تجربهی تلخ، «درخت» رو به محرک گرسنگی تبدیل کرده. مغز از کودکی الگوهای تداعی میسازه؛ حتی یک بار تجربهی دردناک کافیه آمیگدال رو نسبت به اون محرک حساس کنه. به این میگن انعطافپذیری سیناپسی؛ واکنش الان تو یه مکانیزم بقاست، نه ضعف. کدوم محرک بیضرر هنوز واست زنگ خطر میزنه؟
راهکار:
این فقط یک جوک نیست؛ یعنی مغزت از تجربههای تلخ درس گرفته و حالا هوشیارتر شده. همون درختی که یادآور درد گذشتهست، میتونه یادآور این هم باشه که دیگه اون آدم سادهی قبلی نیستی.