صیاد و شکار

صیاد و شکار: وقتی عشق دوطرفه به دام می‌افتد:

در نظریه بازی‌ها، وقتی دو شکارچی برای هم دام می‌گذارند، به «تعادل نش» می‌رسند: هیچ‌کدام بدون آسیب بیشتر نمی‌تواند عقب بکشد. در زیست‌شناسی هم نمونه‌اش عنکبوت بیوه سیاه است که نر و ماده هر دو می‌توانند همدیگر را بخورند. عشق گاهی همان تله‌ای است که هر دو طرف سازنده‌اش هستند. آیا می‌توان از این تعادل بیرون آمد؟

راهکار:

وقتی هر دو هم شکار می‌شوید و هم شکارچی، رابطه به میدان مین شبیه‌تر است تا قرار عاشقانه؛ زیبایی این شعر در این است که برنده و بازنده یکی است. می‌توانی ادامه‌اش را از زاویه «رهایی» بنویسی: دو صیادی که تور را پاره می‌کنند و شکار را به هم تعارف نمی‌کنند.