سرود عشق به ایران: رستم و شاهنامه:
شاهنامه فردوسی با حدود ۶۰٬۰۰۰ بیت، طولانیترین حماسهٔ سرودهشده به یک زبان زنده در جهان است. فردوسی ۳۰ سال از عمرش را صرف زندهکردن هویت ایرانی پس از حملهٔ اعراب کرد – یک نمونهٔ کلاسیک از «حافظهٔ جمعی» در روانشناسی که ملتها را در برابر فراموشی واکسینه میکند. جالب است که بسیاری از شخصیتهای شاهنامه، مثل رستم، ریشه در اساطیر هندواروپایی دارند. نظر شما: کدام داستان شاهنامه بیشترین تأثیر را بر هویت امروز ایران دارد؟
راهکار:
این بیتها یادآور این هستند که ایران امروز هم «رستمپرور» است؛ هرکس که در راه آبادانی و فرهنگش قدم بردارد، ادامهدهنده همان حماسه است.