رسم تلخ عزیز شدن در قاب عکس:
ذهن انسان طوری سیمکشی شده که ضرر را دو برابر سود احساس کند. تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد آمیگدال در مواجهه با فقدان، دوپامین را به شدت کاهش میدهد و همین باعث میشود افراد مرده یا غایب در ذهن ما «عزیزتر» شوند – در حالی که در زمان حضورشان همان قدر ارزش داشتند. این خطای ادراکی را «سوگیری فقدان» مینامند. آیا میتوانیم یاد بگیریم در لحظهی بودن هم همان ارزش را ببینیم؟
راهکار:
این حس را میتوان به یک تمرین روزانه تبدیل کرد: هر روز یک نفر را در زندگیت پیدا کن و بدون هیچ بهانهای بهش بگو چقدر برات ارزشمند است. آن وقت قاب عکس فقط یک یادگاری نمیشود، بلکه بازتابی از عشقی است که در لحظه ابراز شده.