رسم نرسیدن

دلنوشته رسم ما نرسیدن بود؟:

در روانشناسی به این پدیده «اثر رنگین‌کمانی بازداشته‌شده» می‌گویند: وقتی به چیزی که نمی‌رسیم، مغز دوپامین بیشتری ترشح می‌کند تا آن را ارزشمندتر جلوه دهد. این مکانیسم تکاملی برای بقا طراحی شده، ولی در عشق ما را به زنجیر خیال می‌کشد. آیا این رسم نرسیدن، یک تله‌ی عصبی است یا انتخاب آگاهانه؟

راهکار:

این جمله تلخ‌ترین تعریف از عشق‌های ناکام است. اما اگر بخواهی از زاویه‌ای دیگر نگاه کنی، «نرسیدن» گاهی همان چیزی است که خاطره را جاودانه می‌کند. شاید رسم ما نرسیدن نیست، رسم ما ماندن در خیال است.