ضرب المثل عاشقانه: کوه به کوه نمیرسه ولی عاشق به معشوق:
واقعیت جالب: در نوروساینس، پدیدهای به اسم «سوگیری تأیید عاطفی» وجود داره که باعث میشه عاشقها الگوهای تصادفی رو به نشانههای رسیدن تعبیر کنن. یعنی مغز ما برای بقای عشق، کوههای غیرممکن رو به مسیرهای ممکن تبدیل میکنه! 😄 آیا این خوشبینی همان 'معجزهٔ عشق' است یا یک ترفند تکاملی برای تولیدمثل؟
راهکار:
این بیت روایت معروف 'کوه به کوه نمیرسه، آدم به آدم میرسه' رو با طنزی شیرین به عشق تبدیل کرده. ولی اگر بخوایم جدیتر نگاه کنیم، علم میگوید کوهها هم در مقیاس زمینشناسی ملاقات میکنند (برخورد صفحات تکتونیکی). پس شاید این ضربالمثل اصلی هم بیش از اون که واقعی باشه، نمادین است: آدمها برخلاف کوهها میتونند با انتخاب و تلاش به هم برسند. این تغییر بامزه نشوندهندهٔ خوشبینی در عشقه — برخلاف تقدیرگرایی ضربالمثل اصلی.