چرا رپفارس برای ما قابل پرستش است؟:
جالب است بدانید پدیده «پرستش رپرها» ریشه در نظریه «پاراسوشیال ریلیشن» دارد؛ جایی که مخاطب با هنرمندی که هرگز ندیده پیوند عاطفی عمیق میبندد. در ایران، رپ فارسی این نقش را برای نسلی که صدای خود را در رسانه رسمی پیدا نمیکرد، ایفا کرده است. این حس پرستش گاهی از کمبود الگوهای اصیل در فضای عمومی تغذیه میکند. سوال اینجاست: آیا این پرستش باعث توقف نقد و خلاقیت خود ما نشده؟
راهکار:
برای عمیقتر شدن، میتونید به آلبومهای اولیه رپ فارسی مثل «آهنگهای زیرزمینی» یا آثار خوانندگانی مثل «هیچکس» و «یاس» سر بزنید و ببینید چطور این سبک از اعتراض به ستارهسازی رسید.