هنر، قند کامِ تلخِ روزگار:
تحقیقات نشان میدهد خلق یا تماشای هنر، ترشح دوپامین را افزایش میدهد؛ دقیقاً همان مکانیسمی که خوردن قند واقعی در مغز فعال میکند. مغز شما تفاوت شیرینی یک نقاشی و یک تکه کیک را در سطح پاداش نمیفهمد.
راهکار:
هنر فقط مصرفکردن قند نیست؛ میتوانی خودت زهر روزهای تلخ را به شهد تبدیل کنی. دفعه بعد، تلخترین لحظه را خلق کن: بنویس، نقاشی کن یا برقص. آنوقت میبینی که تلخی، خودش ماده اولیه شیرینی میشود.