اگر بودی روزهایم رنگی بود - دلتنگی برای حضور:
آیا میدانستی مغز انسان وقتی به یاد کسی میافتد که با او خاطرهای خوش دارد، دقیقاً همان مناطق عصبی فعال میشوند که هنگام دیدن رنگهای شاداب؟ یعنی حتی تصور حضور او میتواند امواج مغزی مرتبط با شادی را تحریک کند. پدیدهای به نام «نوستالژی تطبیقی» نشان میدهد خاطرات شیرین در واقع توانایی بازرنگآمیزی واقعیت فعلی را دارند. سؤال برای شما: آیا تا حالا شده با یادآوری یک خنده از گذشته، روزتان ناگهان روشنتر شود؟
راهکار:
این جمله بیشتر بیانگر آرزوی تغییر شرایط است تا واقعیت. شاید بتوانی با یادآوری خاطرات مثبت، همان حس رنگی بودن را بدون حضور او هم بازسازی کنی.