رنگی بودن؛ روزهایی که خودِ واقعیات میشوی:
رنگ یک ویژگیِ شیء نیست؛ ساختهی مغز است. نور فقط امواج الکترومغناطیس با طولموجهای متفاوت است و مغز برای تشخیص مرز اشیا به هر طولموج یک «برچسب رنگی» میزند. پس «رنگی بودن» یعنی سیستم پردازش حسیات از حالت خاکستریِ تکرار خارج شده و الگوی تازهای از هیجان تولید کرده؛ یعنی آن روز مغزت داشت واقعیت را طور دیگری کدبرداری میکرد.
راهکار:
«رنگی بودن» یعنی آن روز از قابِ معمولِ خودت بیرون زدی؛ نه لزوماً شادیِ کامل، بلکه حضور در لحظه و حسِ زنده بودن. همان چیزهایی که اسم ندارند، رنگِ تو بودند.