ثابت میشه همه یه روزی میرسند:
در روانشناسی اجتماعی، پدیدهای به نام 'عدالت نهایی' وجود دارد: انسانها تمایل دارند باور کنند که در نهایت، خیر و شر به تعادل میرسند. این باور حتی در اسطورههای باستانی مثل 'چرخ روزگار' تکرار شده. اما تحقیقات نشان میدهد که این انتظار منفعلانه، اغلب از اقدام واقعی جلوگیری میکند. سوال: آیا منتظر نشستن برای عدالت، خود نوعی بیعدالتی نیست؟
راهکار:
این باور گاهی منتظر ماندن برای معجزه را توجیه میکند، در حالی که تغییر واقعی نیازمند اقدام است. شاید جملهات اشارهای به این داشته باشد که خودت میتوانی آن روز را بسازی.