رونالدو و هم تیمی

وقتی از هم‌تیمی ضربه می‌خوری نه رقیب!:

تحقیقات علوم اعصاب نشون داده که وقتی از یک شخص نزدیک (مثل دوست یا هم‌تیمی) ضربه روحی می‌خوریم، ناحیهٔ قشر پیشانی مغز که مسئول پردازش اعتماد و همکاری است، بیش از ضربهٔ رقیب فعال می‌شه. این یعنی خیانت نزدیکان نه تنها عمیق‌تر حس می‌شه، بلکه از نظر نورونی هم الگوی متفاوتی داره. چرا فکر می‌کنیم نزدیک‌ترین آدم‌ها همون قدر که می‌تونن به ما قدرت بدن، می‌تونن ما رو بشکنن؟

راهکار:

این جمله رو می‌شه به یک طنز تلخ اجتماعی تعبیر کرد: گاهی آدم از نزدیک‌ترین آدم‌ها ضربه می‌خوره، نه از کسی که آشکارا دشمنه. شاید بهتر باشه به جای تمرکز روی مقصر، به این فکر کنیم که چطور اعتمادمون رو بازسازی کنیم یا مرزهای سالم‌تری داشته باشیم.