پیری رؤیاهای برآورده نشده در شعر شمس لنگرودی:
مغز انسان رؤیاهای تحققنیافته را مشابه درد فیزیکی پردازش میکند. تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد نواحی مرتبط با «سوگ» هنگام یادآوری آرزوهای ازدسترفته فعال میشوند. جالبتر اینکه همین سازوکارِ تکاملی ما را وادار میکند برای رؤیاهای جدید انگیزه پیدا کنیم. آیا پیر شدن رؤیاها هشداری برای بازنویسی نقشهٔ زندگی نیست؟
راهکار:
این شعر به تلخیِ رؤیاهای تحققنیافته اشاره دارد. اما روانشناسی میگوید رؤیاها پیر نمیشوند، بلکه ما به نسخهی قدیمیشان چسبیدهایم. شاید وقتش رسیده رؤیاها را نه بهعنوان مقصد، که بهعنوان نقشهای برای مسیرهای تازه ببینیم. مثلاً اگر رؤیای عشقی کهنه ترکمان کرده، رؤیای جدیدی در دلِ همان خاکستر جرقه بزند.