رویا در خاورمیانه: خودش یک رویاست:
جالب است بدانید که طبق تحقیقات عصبشناسی، مغز انسان در شرایط استرس مزمن (مثل مناطق جنگی) رویاهای واضحتر و کابوسهای بیشتری میبیند. این یعنی همان «رویا» در خاورمیانه، گاهی به مکانیزم بقا تبدیل میشود. اما ناخودآگاه جمعی این منطقه، رویاهای مشترکی مانند عدالت و آزادی را بارها در تاریخ تکرار کرده. سوال اینجاست: آیا این رویاها روزی از «رویا» بودن خارج میشوند؟
راهکار:
این جمله تلخی واقعیت رو نشون میده، اما میشه از زاویهای دیگه نگاه کرد: رویا داشتن در خاورمیانه، خودش یک تابآوری و امید است. شاید بهتر باشه بگیم «رویا در خاورمیانه، رویای مبارزه برای تغییره» نه فقط یک سراب.