روانشناسی تملق

شناخت آدم‌های چاپلوس و هنر گول زدن پنهان:

مغز حتی به تعریف‌هایی که می‌داند دروغ است واکنش دوپامینی نشان می‌دهد؛ سیستم پاداش با شنیدن تمجید فعال می‌شود، حتی اگر منبع غیرصادق باشد. به این «سوگیری تملق» می‌گویند. از منظر تکاملی، چاپلوسی نوعی استراتژی بقای اجتماعی است: چاپلوس با هزینه کم اعتماد می‌خرد و قربانی با پرداخت منابع، اعتبار می‌بازد. ماکیاولیسم این الگو را «بهره‌برداری از نیاز به دیده‌شدن» می‌نامد. آخرین باری که فریب یک تعریف را خوردید کی بود؟

راهکار:

تملق معمولاً کلی و اغراق‌آمیز است («تو بهترینی»)، اما بازخورد واقعی جزئی، مشخص و قابل راستی‌آزمایی است («این بخش از کارت دقیق بود چون...»). اگر بلافاصله بعد از تعریف، درخواستی مطرح شود، احتمال چاپلوسی ابزاری بالاست.