چرا نباید زود به آدمها عادت کنیم؟:
پدیدهای به نام «توهم پایان تاریخ» نشان میدهد انسانها تصور میکنند شخصیت و خواستههایشان در آینده ثابت میماند، در حالی که پژوهشهای بلندمدت تغییرات قابلتوجهی را در صفات شخصیتی طی دههها ثبت کردهاند. مغز ما ثبات را دوست دارد و آشنایی را امن میپندارد؛ به همین دلیل تغییر ناگهانی دیگران شوکهکننده میشود. این فقط یک توصیهی تلخ نیست، بلکه پیشبینیپذیری انسانها همیشه کمتر از آن است که تصور میکنیم.
راهکار:
شاید آدمها همیشه در حال تغییر نیستند، بلکه تصویر اولیهی ما از آنها کامل نبوده است. پس به جای احتیاط دائمی، میتوانیم انتظار رشد و تغییر را بخشی طبیعی از رابطه بدانیم.