روانشناسی شب زدگی

وقتی تاریکی قلمرو تنهایی را محاصره می‌کند:

با کاهش نور، غده صنوبری ملاتونین ترشح می‌کند اما همزمان سروتونین افت می‌کند و قشر پیش‌پیشانی از تنظیم هیجانات دست می‌کشد. این «دیکتاتوری شب» یک پدیده‌ی عصب‌زیستی است، نه ضعف شخصی. جالب اینجاست که در ادبیات کهن، شب همزمان نماد خرد و جنون بوده. چرا انسان مدرن فقط جنونش را می‌بیند؟

راهکار:

شب، بوم خالی ذهن نیست؛ بلکه آینه‌ای است که پنهان‌ترین زمزمه‌های ناخودآگاه را بازتاب می‌دهد. به جای مقاومت، امشب دفترچه‌ای بردارید و به غم‌ها اجازه دهید خودشان را روی کاغذ شرح دهند.