روانشناسی رنگ سیاه

سیاه: رنگی که نیست، احساسی که هست:

در فیزیک، سیاه رنگ طیفی نیست؛ نبودِ نور است. ماده‌ای مثل «ونتا بلک» ۹۹.۹۶۵٪ نور را جذب می‌کند و مغز دچار خطای ادراکی می‌شود: عمق نمی‌بیند، «نیستی» را حس می‌کند. این دقیقاً حس شاعرانه‌ی سیاه است: تجربه‌ای از فقدان مطلق. آیا تا به حال تاریکی را نه به چشم، که با پوست خود لمس کرده‌اید؟

راهکار:

رنگ‌ها گویش خاموش ذهن‌اند. در فرهنگ‌ها، سیاه هم عزا است هم ابهت. شاید سیاه سکوت رنگ‌هاست، همانطور که گاهی سکوت بلندترین فریاد است.