پول، عشق و جادو؛ سهگانه نیازهای زندگی:
پژوهشهای تصویربرداری مغزی نشان میدهند عشق رمانتیک همان مدار پاداشی را فعال میکند که کوکائین؛ سطح دوپامین تا ۱۰۰٪ بالا میرود و به همین دلیل عشق واقعاً میتواند شبیه «جادو» حس شود. در مقابل، پول فقط امنیت ذهنی میسازد، اما عشق ناامنترین و در عین حال قویترین محرک عصبی است. مغز برای بقا به احتمالِ پاداش معتادتر است تا قطعیت؛ این همان مکانیسم قمار است. شاید به همین دلیل از بین سه گزینه، عشق را انتخاب کردهای؟
راهکار:
این متن را میتوان از نگاه اقتصاد رفتاری بازخوانی کرد: مغز برای بقا به سه منبع «امنیت، تعلق، معنا» نیاز دارد؛ پول نماد کنترل، عشق نماد تعلق و جادو نماد معناست. نرسیدن به پول و جادو، در واقع نرسیدن به کنترل و معناست، اما عشق تنها گزینهای است که از مسیر تعلق، هم معنا میسازد و هم حس جادو. شاید جادو همان پیشبینیناپذیری دلپذیری است که عشق واقعی آن را بیهزینه فراهم میکند.