رویاهایی که به بنبست رسیدند:
در روانشناسی به این حالت «درماندگی آموختهشده» میگویند: وقتی مغز پس از چند بار شکست، باور میکند تلاش بیفایده است. جالب اینجاست که نوروپلاستیسیته نشان میدهد مسیرهای عصبی جدید همیشه میتوانند ساخته شوند. پس چرا گاهی ذهن اصرار دارد بنبست را پایان راه بداند؟
راهکار:
این جمله انگار از جنس «خطاهای شناختی» است: مغز ما تمایل دارد شکستهای جزئی را به تعمیم «همه رویاها» تبدیل کند. بنبست در یک مسیر، به معنی پایان تمام مسیرها نیست.