رویای سلامتی

حسرت سلامتی؛ رویایی که تا ابد ماند:

در روانشناسی به این وضعیت «سازگاری لذت‌جویانه» می‌گویند: انسان‌ها به سرعت به شرایط خوب عادت می‌کنند و فقط با از دست دادن آن، ارزش واقعی‌اش را می‌فهمند. پژوهش‌های مربوط به بیماران مزمن نشان می‌دهد که پس از فروکش کردن شوک اولیه، مغز دوباره سطح رضایت را بالا می‌برد، اما یادآوری «قبل از بیماری» همیشه یک زخم باز باقی می‌ماند. از منظر فلسفه پزشکی، سلامتی تنها وضعیتی است که تقریباً هیچ‌کس برایش جشن نمی‌گیرد تا وقتی که از دستش بدهد؛ به همین دلیل حسرت سلامت از پایدارترین حسرت‌های انسانی است.

راهکار:

سلامتی وقتی به حسرت تبدیل می‌شود که در نبودش زندگی می‌کنیم؛ این جمله می‌تواند نقطه شروع نوشتن یک روایت کوتاه باشد از لحظه‌ای که بدن برای اولین بار کم آورد و همه چیز رنگ باخت.