رویا و واقعیت در عشق

رویای عشق غیرممکن؛ فرق خواب و بیداری:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که در مرحله REM، مغز دقیقاً همان نواحی مرتبط با دلبستگی عاطفی (آمیگدال و هیپوکامپ) را فعال می‌کند که در بیداری هنگام فکر به معشوق روشن می‌شوند. یعنی از نظر شیمیایی، مغز در رویا همان حس «مال من بودن» را تجربه می‌کند، اما حافظهٔ بیداری بعداً آن را «فقط رویا» برچسب می‌زند. آیا این خطای حافظه نیست که ما را از دیدن واقعیت دردناک دور می‌کند؟

راهکار:

این جملهٔ شاعرانه را می‌توان از زاویهٔ روان‌شناسی رویا هم نگاه کرد: رویاها اغلب خواسته‌های سرکوب‌شدهٔ ما را بازتاب می‌دهند. اگر این «مال من بودن» در بیداری ممکن نیست، شاید وقت آن رسیده که ریشهٔ این تعلق ناخواسته را در خودت جستجو کنی — آیا واقعاً او را می‌خواهی یا فقط حس «داشتن» را؟