خاطرات: از سنگ خام تا مجسمهای با ایراد:
خاطرات در مغز مثل فایلهای ویرایشی ذخیره نمیشوند؛ هر بار که به خاطر میآوریم، مغز دوباره آن را بازسازی میکند و ناخواسته تغییرش میدهد. این فرایند «بازتثبیت حافظه» نام دارد و باعث میشود خاطرات ما همواره ترکیبی از واقعیت و خیال باشند. پس شاید آن مجسمهی سنگی، هر بار با ضربهی جدیدی از تیشه، شکلی تازه میگیرد.
راهکار:
نکته جالب اینجاست: هر خاطره، چه سرد و چه گرم، مثل ضربهی تیشه روی سنگ خام، خطوطی از چهرهی نهاییات را میسازد. حتی کابوسها هم عضوی از طرح کلی مجسمهاند.