حسرت رویای برآورده نشده؛ وقتی آرزوها به خاطره تبدیل میشوند:
پژوهشهای «دنیل گیلبرت» در روانشناسی میگوید ذهن انسان هنگام مرور زندگی، گزینههای انجامنشده را درخشانتر از آنچه واقعاً بودند نشان میدهد؛ به این پدیده «سوگیریِ ضد واقعیت» میگویند. حسرتِ ما معمولاً برای یک رویا نیست، برای «روایتِ تحریفشده» از آن رویاست. پس همین الان که این جمله را میخوانید، حافظه دارد یک فیلم ناروایانه از چیزی که هیچوقت نبود پخش میکند. چرا ذهن برای راههای نرفته اینقدر بزرگنمایی میکند؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای دیگر نگاه کرد: شاید آن رویا نه یک حسرت، بلکه یک نقشهی گنج بود که نشانت داد کجای زندگیات حاضر نبودی ریسک کنی. حالا میتوانی همان «خواسته» را با شکل و زمان تازهای دوباره تعریف کنی؛ نه برای جبران گذشته، برای ساختن چیزی نزدیکتر به امروزت.