روی هرکی دست گذاشتیم رومون پا گذاشت؛ درد اعتماد به دیگران:
در روانشناسی اجتماعی به این تجربه «نقض قرارداد روانشناختی» میگویند؛ ذهن انسان روی دیگری سرمایهگذاری عاطفی میکند و در ازای آن انتظار وفاداری دارد، اما مطالعات نشان میدهد آدمها در موقعیتهای قدرت یا سود، بهطور ناخودآگاه اولویت را به منافع شخصی میدهند. جالبتر اینکه «اثر پشت پا زدن» دقیقاً وقتی دردناکتر میشود که طرف مقابل را از خودِ ما مهربانتر تصور کرده باشیم. به این میگویند خطای فرافکنی؛ چون ما وفاداریم، خیال میکنیم او هم هست. حالا سؤال این است: ما آدمها را اشتباه میسنجیم یا وفاداری اصولاً کمیاب است؟
راهکار:
این الگو در روانشناسی به «خطای انتظار متقابل» معروف است: ما خیال میکنیم اگر خوبی کنیم، دیگران همانقدر خوبی برمیگردانند؛ اما هر کس ظرفیت و معیار خودش را دارد. تغییر معیار انتخاب، نه افزایش محبت، معمولاً چرخهی پشت پا خوردن را میشکند.