رو دروایسی

حرفای پشتم مهم نیست؛ کاش جلو خودم می‌گفت:

در روان‌شناسی اجتماعی، غیبتِ خصمانه اغلب نوعی «پرخاشگری غیرمستقیم» است؛ فرد با دور زدن روبه‌رو شدن، تنش را تخلیه می‌کند اما قدرت را هم از دست می‌دهد. جالب‌تر این‌که پژوهش‌ها نشان می‌دهند افرادی که جرات بیان مستقیم دارند، در گروه‌ها اعتبار بیشتری کسب می‌کنند، حتی اگر حرفشان تلخ باشد. به همین دلیل پشت سر حرف زدن نه نشانه زرنگی، بلکه نشانه ترس از پیامدِ دیده شدن است.

راهکار:

این جمله مرز بین تعارض سالم و بزدلی را نشان می‌دهد: آدم‌ها معمولاً نه چون حرفی ندارند، بلکه چون توانایی روبه‌رو شدن با واکنش تو را ندارند، پشت سرت حرف می‌زنند. پس ارزش واکنش تند را ندارد؛ ارزشش را دارد که بفهمی کدام رابطه فقط پشت سرت زنده است.