این نیز بگذرد؛ اما روزهای لعنتی از ما نمیگذرند:
در روانشناسی حافظه، مصیبتها بر خلاف لحظات شاد، با جزئیات حسی کامل در حافظه رویدادی (Episodic Memory) ثبت میشوند. به همین دلیل است که میگوییم «روزها از ما نمیگذرند»؛ آنها در هیپوکامپ و آمیگدال چنان حک میشوند که بخشی از ساختار روانی ما میگردند. گذر زمان فقط فاصله میاندازد، نه پاککن. آیا آگاهانه میتوان این ردّ لعنتی را به نقطهای برای جهش تبدیل کرد؟
راهکار:
شاید این روزها از ما نمیگذرند، چون قرار است ما را به نسخهای از خودمان تبدیل کنند که دیگر اجازه تکرارشان را نمیدهد.