زیر آوار ناگفتهها: بار سکوت و تنهایی:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد ناگفتهها در قشر پیشپیشانی مغز بهصورت مدارهای استرسی ذخیره میشوند. سکوت مداوم، آمیگدال را فعال نگه میدارد و کورتیزول ترشح میکند؛ درست مثل آوار واقعی. آیا شما هم گاهی حس میکنید زیر این آوار نفستان بند آمده است؟
راهکار:
این تصویر شاعرانه از «آوار ناگفتهها» یادآور نظریهی «آشفتگی ناگفته» در روانشناسی است: هر حرفی که زده نمیشود، مثل یک خردهسنگ روی روان انباشته میشود. شاید راهحل، تخلیهی تدریجی از طریق نوشتن یا گفتگوی بدون قضاوت باشد.