رنج جان

گذر زمان و جان کندن: تأملی فلسفی:

آیا می‌دانید مغز انسان در لحظات سخت، دوپامین کمتری ترشح می‌کند و زمان را کندتر درک می‌کند؟ این حس «جان کندن» شاید مکانیسمی تکاملی برای جذب کامل اطلاعات بحرانی باشد. پس این توقف ذهنی نه ضعف، که ابزار بقاست. حال سؤال اینجاست: آیا می‌توان با تغییر نگرش به زمان، این «جان کندن» را به تجربه‌ای آگاهانه تبدیل کرد؟

راهکار:

این عبارت یادآور پارادوکسِ زمان است: هر لحظه که برای گذر از آن می‌جنبی، همان لحظه تو را می‌سازد. شاید بتوان آن را به «تغییر نگاه از مقاومت به همراهی با جریان زمان» بازتعریف کرد.