رهایی از رنجهایی که مال ما نیست؛ با اشاره به شاملو:
مغز انسان بهطور خودکار رنجهای اجتماعی و موروثی را مثل رنج شخصی پردازش میکند – این پدیده در روانشناسی «بار عاطفی ناخواسته» نام دارد. جالب اینجاست که آینهنورونهای ما حتی درد دیگران را شبیهسازی میکنند، انگار مال خودمان است. پس رها شدن نیاز به آگاهی از مرز «خود» و «دیگری» دارد. آیا تا حالا شده رنجی را سالها حمل کنید و بعد بفهمید اصلاً از شما نبوده؟
راهکار:
این متن دعوتی است به بازبینی منابع رنج: آیا این رنج واقعاً مال شماست یا میراثی از دیگران؟ یک تمرین ساده: لیستی از نگرانیهایتان بنویسید و کنار هر کدام علامت بزنید که آیا مستقیماً در کنترل شماست یا نه. سپس انرژی را صرف مواردی کنید که واقعاً از آنِ شماست.