کاش ماهی بودم؛ رنج یادآوری خاطرات و آرزوی فراموشی:
حافظهٔ ماهی قرمز فقط چند ثانیه نیست؛ پژوهشها نشان داده ماهیها مسیر غذا را ماهها بعد هم به یاد میآورند. اما نکتهٔ عجیبتر این است که مغز انسان برای بقا طوری طراحی شده که خاطرات منفی را قویتر از مثبت نگه میدارد؛ به این میگویند «سوگیری منفی». هر بار خاطرهای را به یاد میآوریم، در همان لحظه مغز آن را دستکاری و بازنویسی میکند؛ پس خاطره آن چیزی نیست که اتفاق افتاده، بلکه چیزی است که هر بار از نو ساخته میشود. آیا میتوان با بازنویسی، وزن همین خاطرات را تغییر داد؟
راهکار:
اذیتشدن از یادآوری، علامت این نیست که ذهن در حال شکست خوردن است؛ بلکه یعنی آن تجربه هنوز در حال پردازش است. مغز با هر بار یادآوری، خاطره را بازنویسی میکند؛ همانطور که یک فیلم با تماشای دوباره، معنای تازهای پیدا میکند.