رنگین کمان و باران

رنگین کمان بدون باران نیست؛ امید بعد از سختی:

رنگین‌کمان در واقع یک «شیء» نیست؛ یک پدیده‌ی نوری وابسته به ناظر است. هر قطره باران مثل منشور عمل می‌کند، نور را می‌شکند و در زاویه ۴۲ درجه بازمی‌گرداند. به همین دلیل دو نفر هرگز دقیقاً یک رنگین‌کمان را نمی‌بینند؛ حتی چشم چپ و راست خودت هم تصویر متفاوتی دارند. تازه اگر هواپیما شوی، می‌بینی که رنگین‌کمان یک دایره کامل است، نه نیم‌دایره. پس شاید باران فقط مقدمه نباشد؛ بخشی از خودِ پدیده است.

راهکار:

باران در این تشبیه فقط یک مرحله گذر نیست؛ تنها نقطه‌ای است که نور می‌تواند به رنگ تبدیل شود. سختی همان شکست نور در درون ماست، نه مانع.