رنگ و تاریکی

ترس بعد از سیاهی؛ وقتی رنگ نیست:

در فیزیک، سیاهی رنگ نیست؛ نبودِ بازتاب نور در طیف مرئی است. شبکیه هم در نور کم رنگ‌ها را از دست می‌دهد: مخروط‌ها خاموش می‌شوند و میله‌ها فقط روشنایی را می‌بینند. پس «بعد سیاهی رنگ نیست» یک واقعیت عصبی-فیزیکی است. ترس شما از تاریکی است یا از نبود کنترل؟

راهکار:

سیاهی چون نقطه‌ای بی‌رنگ، ترس را از «دیدن» به «تصور» منتقل می‌کند؛ در تاریکی مطلق، چشم چیزی برای ترسیدن ندارد، ذهن از نادیده‌ها می‌سازد. اگر بعد سیاهی رنگی نیست، ترس هم فقط سایه‌ای است که آگاهی روی دیوار ذهن می‌اندازد.