ریمل ارزون

چرا برای پسری که از ریملت ارزون‌تره نباید گریه کرد؟:

در اقتصاد رفتاری به این می‌گویند «خطای هزینه هدر رفته»: آدم‌ها به روابطی می‌چسبند که ارزششان از یک کالای روزمره کمتر است، فقط چون وقت گذاشته‌اند. همزمان «اثر ریمل» می‌گوید هنگام ناامیدی عاطفی، مغز برای بازیابی حس کنترل، سراغ خریدهای کوچک و ارزان می‌رود. گریه طولانی هم کورتیزول را بالا نگه می‌دارد و قضاوت را مختل می‌کند؛ پس اشک ریختن برای کسی که از ریملت ارزان‌تر است، از نظر عصبی نوعی پرداخت هزینه برای کالایی است که حتی ارزش نگهداری ندارد.

راهکار:

این جمله را می‌شود از زاویه اقتصاد رفتاری هم دید: وقتی کسی از یک ریمل ارزان‌تر است، هزینه فرصتِ نگه‌داشتنش از لذت یک خرید کوچک بیشتر است. پس به‌جای گریه، همان مبلغ را خرج یک ریمل ضدآب کن و بگذار اشک‌ها فقط برای سینما و سریال باشند.