رقص سماع مولوی

تفسیر بیت 'رقصی چنین میانه میدانم آرزوست' مولانا:

این مصرع از داستان «شیر و نخجیران» مثنوی است، جایی که شیر، نماد عقل کل، از شنیدن نوای چنگ (نماد عشق الهی) چنان محو می‌شود که بی‌اختیار به رقص درمی‌آید. مولانا این «رقص» را نه یک حرکت نمایشی، که تجلی بی‌ارادگی کامل در برابر جذبه‌ی عشق می‌داند؛ سقوط آزاد روح در میدان هستی. آیا این وجد، نهایت آزادی است یا اسارت در محبت؟

راهکار:

برای درک عمیق‌تر این بیت، می‌توانید به داستان «شیر و نخجیران» در مثنوی معنوی مراجعه کنید که این مصرع در آنجا و در توصیف رقص بی‌اختیار شیر پس از شنیدن نوای چنگ آمده است. این زمینه، مفهوم «رقص» را از یک حرکت فیزیکی به یک حالت وجد عرفانی ارتقا می‌دهد.