در خلوتگاه سایه ها، آنگاه که باد زمزمه ی برگهای خشک را میخواند، دل به نغمه ای کهنه میرقصد؛ نغمهای که نه در دفتر زمان ثبت شد و نه بر لبهای فراموشی.️
5.0
شعر فلسفی باد و برگ خشک خلوت سایهها نغمه فراموش شده رقص دل پدیدهای به نام «نوک زبانی» (Tip-of-the-tongue) نش...