رقص اجباری

انتظار بیجا: داستان نی‌زن و ماهی‌هایی که نرقصیدند:

نکته جالب: ماهی‌ها در آب صدا را حس می‌کنند، اما صدای نی که در هوا تولید می‌شود به دلیل اختلاف چگالی آب و هوا، حدود ۹۹.۹٪ آن از سطح آب بازمی‌تابد. در واقع ماهی‌ها تقریباً چیزی نشنیدند! از طرفی رقصیدن ماهی‌ها در تور هم اختیاری نیست، یک واکنش بقا به استرس است. حالا سوال: ما چندبار مثل این نی‌زن، انتظار واکنش به پیام‌هایی داریم که اساساً به مخاطب نرسیده؟

راهکار:

این داستان تمثیلی از اجبار به درک متقابل است. رابطه‌ها مثل موسیقی و ماهی‌اند؛ اگر طرف مقابل ظرفیت دریافت پیام تو را نداشته باشد، زور آوردن فقط واکنش اضطراری می‌سازد نه رقص واقعی.