قانون طلایی رقابت: اول هممسیر باش:
تحقیقات روانشناسی اجتماعی میگوید وقتی افراد در مسیرهای متفاوت رقابت میکنند، دچار «سوگیری مقایسهای ناعادلانه» میشوند: مثلاً یک دونده سرعت با یک کوهنورد مقایسه شود. این خطا باعث هدررفت انرژی و سرخوردگی میشود. نکته جالب: در بازیهای غیرصفرجمع، رقابت بدون هممسیری حتی میتواند همافزایی منفی ایجاد کند. سوال برای شما: آیا تجربه کردهاید که رقابت در مسیرهای متفاوت نتیجه معکوس داده باشد؟
راهکار:
این جمله یک هشدار ظریف درباره «خطای هممسیرپنداری» است. رقابت زمانی سازنده است که هر دو طرف برای یک نقطهنهایی ارزش قائل باشند. میتوانی آن را بسط بدهی: سه سوال برای تشخیص هممسیری بپرس — «هدف نهایی من چیست؟ طرف مقابل چه تعریفی از موفقیت دارد؟ آیا معیارهای سنجش ما یکی است؟»