رها شدن توسط آدم‌ها

وقتی آدم‌ها راحت تنهایت می‌گذارند؛ شک به مهم بودنت:

روان‌شناسان به این می‌گویند خطای پس‌نگری: مغز بعد از جدایی، خاطرات گرم را کمرنگ می‌کند تا رفتار سرد طرف مقابل را منطقی جلوه دهد. علاوه بر آن، «قانون اوج و پایان» کانمن نشان می‌دهد ما یک رابطه را نه بر اساس کل مسیر، بلکه بر اساس پایانش قضاوت می‌کنیم. به همین دلیل شک می‌کنی که آیا اصلاً مهم بودی؛ چون حافظه دارد گذشته را از لنز پایان بازنویسی می‌کند. خاطره‌ات از رابطه چقدر قابل اعتماد است؟

راهکار:

این شک، آخرین موجِ یک رابطه است که ذهن برای بستن پرونده‌ی آن می‌سازد؛ آدم‌ها اغلب نه با خودِ تو، بلکه با تصویری که از تو در ذهنشان ساخته‌اند رابطه دارند و رفتنشان از تو، درباره‌ی محدودیتِ همان تصویر است، نه بی‌ارزشیِ تو.