رها شدن در تنهایی

دوست داشتن کسی که ناراحتت می‌کند و رهایت می‌کند:

این حس در واقع واکنش مغز به «تقویت متناوب» است؛ همان مکانیزمی که ماشین‌های بخت‌آزمایی را اعتیادآور می‌کند. وقتی کسی گاهی محبت می‌کند و گاهی رهایت می‌کند، مغز دوپامین بیشتری آزاد می‌کند تا وقتی همیشه مهربان است. به همین دلیل رابطه‌های بی‌ثبات در مغز مثل قمار عمل می‌کنند، نه عشق. آیا به این اعتیاد، هنوز هم اسم عشق می‌گذارید؟

راهکار:

این جمله مرز بین عشق و وابستگی را نشان می‌دهد؛ جایی که درد به نام عشق توجیه می‌شود. شاید بازتعریف عشق، از پرسیدن «آیا او مرا خوشحال می‌کند؟» به پرسیدن «آیا در کنار او خودم هستم؟» شروع شود.