رها شدن از هیاهو با یک چشم به هم زدن:
پدیدهٔ «بار شناختی» میگوید ذهن در هر لحظه فقط حدود ۴ واحد اطلاعات را پردازش میکند؛ هیاهوی شهری میتواند بیش از ۱۰۰ دسیبل باشد، اما سکوت مطلق در اتاق بیپژواک پس از چند دقیقه توهم شنیداری میسازد. یعنی رهاکردن هیاهو با یک چشم بستن، نه حذف محرک، که تغییر فیلتر توجه است. کدام صدا را اگر برچسب نزنی، دیگر هیاهو نیست؟
راهکار:
بازتعریف: «یک چشمبستن» بهمعنای نابودی هیاهو نیست؛ لحظهای است که توجه از صداها به سکوتِ بین صداها جابهجا میشود. هیاهو همیشه بیرون نیست؛ بخشی از آن، عادتِ ذهن به برچسبزدنِ «شلوغی» است. اگر همان صداها را بدون قضاوت بشنوی، به پسزمینه تبدیل میشوند.