رها نکردن کسی که دوستت دارد

کسی که واقعاً می‌خواهدت؛ نه می‌رود و نه می‌گذارد بروی:

تحقیقات نشان می‌دهد در روابط سالم، هورمون اکسی توسین باعث ایجاد پیوند عاطفی عمیق می‌شود، اما اگر این وابستگی از مرز 'دلبستگی ایمن' عبور کند، به 'دلبستگی اضطرابی' تبدیل می‌شود که فرد هم می‌ماند و هم نمی‌گذارد طرف مقابل برود. آیا این جمله بیشتر توصیف کننده عشق پایدار است یا وابستگی ناسالم؟

راهکار:

این جمله یک تعریف خالص از تعلق خاطر عاطفی است. اما در روانشناسی، مرز باریکی بین 'خواستن' و 'مالکیت' وجود دارد. اگر کسی واقعاً می‌خواهدت، انتخاب آزادانه‌ات را هم می‌پذیرد. آیا این جمله به عشقی اشاره دارد که رها نمی‌کند یا به رابطه‌ای که اجازه رشد نمی‌دهد؟