رها کردن و رفتن

خسرو شکیبایی: گاهی باید رها کرد و رفت:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد توانایی «رها کردن» با فعال‌سازی قشر پیش‌پیشانی مغز (مرکز تصمیم‌گیری عقلانی) ارتباط مستقیم دارد. برخلاف تصور عمومی، ترک یک موقعیت ناسالم نه نشانه شکست، بلکه نشانه بلوغ شناختی و انعطاف‌پذیری عصبی است. جالب اینکه «سندرم هزینه غرق شده» (Sunk Cost) باعث می‌شود آدم‌ها در رابطه‌های ناکارآمد بمانند چون زمان و انرژی گذاشته‌اند. آیا شما تجربه رها کردن یک رابطه یا شغل سمی را داشته‌اید؟

راهکار:

این جمله رو می‌تونی به یک مانترای شخصی تبدیل کنی: هر وقت در موقعیتی موندی که فقط از روی عادته، تصور کن اگر الان بری، اون طرف چی حس می‌کنه. قدرت واقعی در انتخاب آگاهانه‌ست.